هر حفاری در نهایت همین سوال را می پرسد: آیا خاک می تواند خود را نگه دارد یا باید آن را نگه داریم؟ نیمکت نشینی یکی از قدیمی ترین پاسخ هاست. در زمین مناسب سریع، ارزان و به طور قابل ملاحظه ای موثر است. در زمین اشتباه پوشیدن لباس یک روش خطرناک است. تفاوت بین این دو نتیجه به نوع خاک، آب، فضا و عمق مربوط می شود.

این راهنما توضیح می دهد که چه زمانی نیمکت زنی به عنوان یک روش موثر محافظتی از سنگر در نظر گرفته می شود، چه زمانی بی سر و صدا متوقف می شود، و زمانی که سنگر به سادگی بیش از حد سفت، خیس یا بیش از حد عمیق است، باید به چه چیزی دست پیدا کرد.

نیمکت نشینی در واقع چیست

نیمکت زنی به معنای حفاری کناره های یک ترانشه به صورت یک سری پله به جای بریدن یک دیوار عمودی تمیز است. هر پله دارای یک صورت عمودی کوتاه و یک لبه افقی است، بنابراین نمایه تمام شده مانند یک راه پله حک شده در خاک به نظر می رسد.

منطق سرراست است. یک دیوار عمودی فقط به این دلیل است که خاک دارای استحکام منسجم و محصوریت جانبی کافی برای مقاومت در برابر فشار پشت آن است. مواد را در یک الگوی مدرج بردارید و هر صورت تکی بدون تکیه گاه را کوتاه کنید، در حالی که لبه افقی سطح شکست را که در غیر این صورت از پنجه ترانشه به سمت سطح می رود، قطع می کند. خاک کمتری نسبت به حفاری با شیب کامل جابجا می شود، به همین دلیل است که نیمکت زنی اغلب سازش بین شیبی است که کل سایت را می خورد و سیستمی که بودجه را می خورد.

ارزش جدا کردن نیمکت را از سه روش حفاظتی دیگر دارد. شیب دار یک شیب پیوسته را از بالا به پایین قطع می کند. شورینگ تکیه گاه هایی را نصب می کند که به صورت فیزیکی دیوارها را نگه می دارد. محافظ یک جعبه سنگر را در اطراف کارگران قرار می دهد. نیمکت زنی تنها روشی است که کاملاً به قدرت خود خاک متکی است، دقیقاً به همین دلیل است که طبقه بندی خاک بسیار اهمیت دارد.

چه زمانی نیمکت نشینی به عنوان یک روش موثر حفاظتی ترانشه در نظر گرفته می شود؟

نیمکت زنی زمانی موثر در نظر گرفته می شود که چهار شرایط همزمان برقرار باشد: خاک را می توان به عنوان نوع A یا نوع B طبقه بندی کرد، آب تحت کنترل است، سایت فضای کافی در سطح داشته باشد، و گودبرداری به اندازه کافی کم عمق باشد که نیمکت ها کل منطقه کار را مصرف نکنند. از نظر عملی یعنی:

• خاک به اندازه کافی منسجم و پایدار است که در یک صورت عمودی کوتاه و بدون خراش ایستاده باشد.
• هیچ آب ایستاده، تراوش و یا ریزش قابل رویت در کف سنگر یا سطوح وجود ندارد.
• سمت راست به اندازه‌ای پهن است که لبه‌های افقی در هر دو طرف در جای خود باقی بماند.
• عمق ترانشه و هندسه نیمکت در محدوده تعیین شده توسط مقررات مربوط به پروژه باقی می ماند.
• هیچ انبوه زباله، گیاه، وسایل نقلیه پارک شده یا انباری در نزدیکی لبه سنگر قرار ندارد.
• حفاری به جای اینکه ماه ها باز بماند، ظرف مدت کوتاهی پر شده و بسته می شود.
• در شروع هر شیفت کاری و بعد از هر بارندگی یک فرد ذیصلاح حفاری را بازرسی می کند.

با هر هفت مورد ملاقات کنید و نیمکت نشینی معمولاً ارزان‌ترین روش حفاظتی موجود و همچنین سریع‌ترین روش برای اجرا خواهد بود. از دست یک، و روش باید جایگزین یا تقویت شود.

نوع خاک اولین دروازه است

تقریباً هر حوزه قضایی که ایمنی حفاری را تنظیم می کند، با نیمکت زنی به همین ترتیب رفتار می کند: در زمین های محکم و منسجم مجاز و در زمین های ضعیف، دانه ای یا دارای آب ممنوع است. جدول زیر منطق طبقه بندی را که این تصمیم را هدایت می کند، خلاصه می کند.

طبقه بندی یک کار اداری نیست. یک ترانشه بریده شده به شکل خاک رس سفت می تواند بعد از دو روز باران مانند نوع C عمل کند و خاکی که صبح دوشنبه نوع B بود ممکن است تا بعد از ظهر جمعه به نوع C تبدیل شود.

شرایط سایت که نتیجه را تعیین می کند

آب های زیرزمینی

آب سریعترین راه برای تبدیل سنگر نیمکت نشین به فروریزی است. تراوش انسجام ظاهری را کاهش می‌دهد، انگشت پا را نرم می‌کند و می‌تواند ریزه‌ها را از روی نیمکت‌ها شسته و حفره‌هایی را در پشت تاقچه ایجاد کند. ترانشه‌ای که هر گونه نشانه‌ای از آب را نشان می‌دهد، معمولاً به سمت پایین طبقه‌بندی می‌شود و خاک نوع C به هیچ وجه قابل رویش نیست. آبگیری، نقاط چاه یا یک مانع قطع باید قبل از برش اولین نیمکت وجود داشته باشد، نه اینکه وقتی دیوارها شروع به حرکت کردند اضافه شوند.

فضای موجود

نیمکت زنی یک راه حل افقی فضایی است، نه یک راه حل عمودی. هر نیمکتی در سطح مستقیم مصرف می کند، بنابراین یک ترانشه نوع B با عمق متوسط ​​می تواند به راحتی به سه یا چهار متر لبه شفاف در هر طرف نیاز داشته باشد. در یک خط لوله روستایی، شانه بزرگراه یا یک قطعه توسعه بزرگ که به ندرت مشکل ساز است. در یک خیابان شهری، یک بازسازی گیاهی یا یک ساحل رودخانه باریک، معمولاً چنین است.

اضافه بار، ارتعاش و سازه های مجاور

شمع های خراب، بیل مکانیکی، کامیون های حمل و نقل و ترافیک عبوری همگی روی زمین پشت سنگر فشار می آورند. این فشار از طریق خاک عبور می کند و به هر چیزی که نیمکت باید در برابر آن مقاومت کند اضافه می کند. نیمکت زنی سطحی تمیز و کم بار را فرض می کند. هنگامی که یک پایه، یک جاده بارگذاری شده یا یک تراکم کننده ارتعاشی در منطقه نفوذ قرار می گیرد، این فرض ناپدید می شود و عمق موثر ترانشه افزایش می یابد.

عمق و مدت

نیمکت زنی در کارهای کم عمق و کوتاه مدت مانند تعمیرات تاسیساتی، حفاری پایه و گودال های بازرسی بهترین عملکرد را دارد. هرچه برش عمیق‌تر باشد، نیمکت‌های بیشتری مورد نیاز است و فضای باز گسترده‌تر می‌شود، تا زمانی که هزینه‌های حفاری و بازگردانی صرفه‌جویی را جبران کند. دهانه های طولانی مدت همچنین با هوازدگی، چرخه یخ زدگی- ذوب شدن و مرطوب شدن مکرر مواجه می شوند که همگی به مرور زمان چهره های در معرض دید را تخریب می کنند.

جایی که نیمکت نشینی موثر نیست

این روش در چند موقعیت به طور قابل پیش بینی شکست می خورد. هر یک از این موارد را به عنوان سیگنالی برای تغییر سیستم حفاظتی به جای تغییر هندسه نیمکت در نظر بگیرید:

• خاک به عنوان نوع C طبقه بندی می شود یا نمی توان با اطمینان طبقه بندی کرد.
• آب در حال تراوش یا ایستادن است یا سطح آب بالای کف سنگر قرار دارد.
• حق تقدم نمی تواند نیمکت ها را بدون بستن جاده، خط ریلی یا سکوی کاری در خود جای دهد.
• بارهای اضافی سنگین از سازه ها، انبارها یا ترافیک در نزدیکی لبه ترانشه اعمال می شود.
• حفاری به جای چند روز، ماه ها باز خواهد ماند.
• سرویس های مدفون از منطقه نیمکت نشین عبور می کنند و نمی توان آنها را محافظت یا جدا کرد.

در این موارد، جایگزین‌های عملی، پایه‌های هیدرولیک، جعبه‌های ترانشه، یا یک دیوار حائل برای حفاری‌های عمیق‌تر و طولانی‌تر هستند. آخرین گزینه جایی است که ما بیشتر ساعات کاری خود را در آن می گذرانیم.

جایی که نیمکت کردن مناسب نیست، شمع های ورق اغلب مناسب است

به عنوان تولید کننده از شمع های ورق وینیل مستقر در ژجیانگ، ما پانل‌هایی را دقیقاً برای این وضعیت می‌سازیم: زمینی که نمی‌توان به تنهایی به آن اعتماد کرد، در مکانی که جایی برای پلکان نیمکت‌ها وجود ندارد. بخش های شمع ورق پی وی سی به هم پیوسته ما رانده یا ارتعاش داده می شود تا یک دیوار حائل پیوسته تشکیل شود که بار جانبی را خود حمل می کند، بنابراین حفاری پشت آن باریک می ماند و زمین همسایه دست نخورده باقی می ماند.

از آنجایی که پانل‌ها در مقایسه با جایگزین‌های فولادی یا بتن سبک هستند، می‌توان آن‌ها را با کارخانه کوچک‌تر حمل و نصب کرد، که در مکان‌های محدودی که دسترسی محدودیت اتصال است، اهمیت دارد. آنها در برابر خوردگی و حمله شیمیایی مقاومت می کنند، پس از نصب اساساً نیازی به تعمیر و نگهداری ندارند و ردپای کربن بسیار کمتری نسبت به دیوارهای شمع ورق فولادی با طول قابل مقایسه دارند.

دو برنامه بارها و بارها در فایل های پروژه ما ظاهر می شوند. اولی این است شمع های ورق وینیل used for foundation pit support ، جایی که یک برش نیمکتی باعث تضعیف ساختار مجاور یا سکوی کار می شود. دوم این است دیوارهای حائل شمع ورق پی وی سی در امتداد سواحل رودخانه ها، کانال ها و خاکریزها، جایی که یک شیب باز زمینی را که در دسترس نیست مصرف می کند یا به آبراهی که قرار است از آن محافظت کند، فرسایش می یابد.

اگر یک حفاری باز را با یک حفاری پشتیبانی شده وزن می‌کنید، خوشحال می‌شویم که از نمایه‌ها، قابلیت رانندگی در خاک خاص خود و دسترسی به سایتی که باید با آن کار کنید صحبت کنیم.

چک لیست تصمیم گیری عملی

1. خاک را با استفاده از روش های بصری و دستی که حوزه قضایی شما نیاز دارد طبقه بندی کنید و نتیجه را ثبت کنید.
2. قبل از شروع کار و دوباره در حین حفاری، آب را بررسی کنید. اگر ظاهر شد دوباره طبقه بندی کنید
3. حق تقدم موجود را اندازه گیری کنید. اگر نیمکت ها مناسب نباشند، بدون توجه به کیفیت خاک، نیمکت زنی از روی میز خارج می شود.
4. لبه سنگر را طی کنید و به دنبال هزینه های اضافی باشید: انبارها، کارخانه ردیابی شده، وسایل نقلیه پارک شده، جاده ها و پایه ها.
5. محدودیت های عمق و قوانین نیمکت زنی را که به صورت محلی اعمال می شود تأیید کنید و آنها را در طرح حفاری یادداشت کنید.
6. هزینه کامل یک برش باز، از جمله حذف خرابی، بازیابی و مدیریت ترافیک را با راه حل پشتیبانی شده مقایسه کنید.
7. پس از هر بارندگی و هر زمان که شرایط تغییر کرد، یک فرد صالح را برای بازرسی روزانه در محل نگه دارید.

افکار نهایی

Benching جایگاه خود را در جعبه ابزار به دست می آورد. هنگامی که خاک منسجم و خشک است، سطح به اندازه کافی پهن است، برش کم عمق و کوتاه مدت است و هیچ چیز سنگینی در آن نزدیکی فشار نمی آورد، یک روش موثر محافظت از ترانشه است. حذف هر یک از این شرایط و همان روشی که باعث صرفه جویی در یک هفته از زمان حفاری می شود می تواند دلیلی شود که بازرس سایت را ببندد.

بنابراین پاسخ صادقانه به سؤال اصلی مشروط است و همیشه چنین بوده است. نیمکت زنی در جایی که زمین اجازه می دهد موثر است و جایی که زمین اجازه نمی دهد بی معنی است. دانستن اینکه سایت شما در کدام سمت آن خط قرار دارد، قبل از رسیدن بیل مکانیکی، تمام کار است. در جایی که پاسخ منفی است، یک دیوار شمع ورق به هم پیوسته سبک وزن اغلب اقتصادی ترین راه برای باریک نگه داشتن حفاری، ایمن نگه داشتن همسایگان و اجرای برنامه است.